sbcmebanner

کامویا کیمئو، & افسانه شکار فسیلی& در شرق آفریقا، مرده است

کامویا کیمئو، پسر گله‌دار بز که هدیه ماقبل‌طبیعی برای تشخیص و شناسایی استخوان‌های درشت نی، تکه‌های جمجمه و دیگر بقایای انسان باستانی در میان مناطق خشک و صخره‌ای شرق آفریقا باعث شد تا او را به عنوان بزرگترین شکارچی فسیلی جهان تحسین کنند، در 20 ژوئیه درگذشت. نایروبی، کنیا. او سن دقیق خود را نمی دانست، اما معتقد بود که حدود 84 سال است.

دون کامویا، یک نوه، گفت که علت مرگ در بیمارستان، ذات الریه و نارسایی کلیه بوده است.

بیشتر دیرینه‌شناسان سال‌ها بین کشف فسیل‌های انسان‌نما فاصله می‌گیرند و افراد خوش‌شانس ممکن است 10 فسیل را در یک حرفه پیدا کنند. آقای. کامویا، همانطور که او را می نامیدند، که تنها شش سال تحصیلات ابتدایی در کنیا داشت، در طول نیم قرن خود در این زمینه حداقل 50 سال تحصیل کرد.

در میان آنها چندین نمونه نوآور مانند جمجمه 130000 ساله هومو ساپینس وجود داشت که در سال 1968 در دره اومو اتیوپی پیدا کرد. این کشف تخمین دیرینه شناسان برای ظهور انسان را حدود 70000 سال عقب انداخت.

کارول وارد، استاد آناتومی در دانشگاه میسوری که به طور گسترده در شرق آفریقا کار کرده است، در یک مصاحبه تلفنی گفت: “کامویا یک افسانه است.” او مسئول برخی از مهم ترین یافته های فسیلی است که درک ما از گذشته تکاملی ما را شکل داده است.

تخصص او در میان محققان برجسته از اروپا و آمریکای شمالی تقاضای زیادی داشت، اگرچه او بیشترین ارتباط را با خانواده لیکی، سلسله انگلیس-کنیا داشت که در اواخر دهه 1950 به تحول در درک تکامل انسان کمک کرد.

لیکیز او را آموزش داد و او به نوبه خود ده ها فسیل یاب کنیایی را آموزش داد، به طوری که امروزه بسیاری از بهترین کاوشگران کشور می توانند نسب حرفه ای خود را به او ردیابی کنند.

راحت و خشک شوخ، آقای. کامویا به طور روشمند به کار خود نزدیک می شد، آهسته راه می رفت، سر خمیده بود، چشمان هر شی را اسکن می کردند. در غروب، با لوله ای در دست، او ممکن است با داستان هایی در مورد پیشی گرفتن از کروکودیل ها یا پیشی گرفتن از شورشیان اسلحه کش در بوته، به همکلاسی هایش احترام بگذارد.

آقای. کامویا در اواخر نوجوانی خود بود که در سال 1960 شنید که لوئیس لیکی، پدرسالار خانواده، به دنبال کارگرانی برای حفاری های آینده است. او بلافاصله قرارداد را امضا کرد، حتی اگر قبیله او، کامبا، بر این باورند که لمس بقایای انسان خشم اجداد خود را به دنبال دارد.

او در سال 2009 به کریستین ساینس مانیتور گفت: «حفر استخوان‌های انسان با جادوگری مرتبط بود. این یک تابو در عرف آفریقا بود. اما من فقط یک مرد جوان ماجراجو بودم که مشتاق سفر و کشف چیزها بودم.”

لیکی ها، و به خصوص مری لیکی، همسر لویی، به زودی آقای لویی را شناختند. استعداد کامویا، نه فقط در یافتن فسیل‌ها، بلکه در شناسایی آنها. آنها شروع به ارائه درس هایی در دیرینه شناسی، نظریه تکامل و تکنیک های کاوش کردند.

در پایان هر روز به دنبال استخوان‌های فسیلی می‌گشتم، با لویی لیکی می‌نشینم و او به من یاد می‌دهد که بگویم کدام استخوان‌ها متعلق به کدام حیوان است و چگونه بفهمم که انسان‌ها هستند یا نه، و افرادی که به ما منتهی می‌شوند. کامویا در سال 2000 به مجله New African Magazine گفت: “من پرسیدم: چگونه آنها را پیدا می کنید؟” او گفت: “این فقط شانس است. ما می توانیم آنها را پیدا کنیم. بعد خیلی تلاش کردم. من خیلی مشتاق بودم سپس شروع به یافتن آنها کردم.

در اواسط دهه 1960 او بیشتر با پسر لوئیس و مری، ریچارد، در اطراف دریاچه تورکانا، در شمال غربی کنیا کار می کرد. تقریباً بلافاصله، او مورد اعتمادترین مشاور ریچارد شد، به‌اندازه‌ای که ریچارد اغلب زمانی که در نایروبی کار می‌کرد، او را برای مدت‌های طولانی به عهده می‌گرفت.

لوئیز لیکی، دختر ریچارد و خود دیرینه‌شناس مشهور، در یک مصاحبه تلفنی گفت: «او ساعت‌های زیادی را زیر درخت‌ها می‌نشیند تا مطمئن شود که مردم جامعه متوجه می‌شوند که چه خبر است». او تا زمانی که رئیس و بزرگان محلی روی زمین بودند، توسط دانشمندان بین المللی شناخته شده و مورد علاقه بود. (ریچارد لیکی در ژانویه در ۷۷ سالگی درگذشت.)

آقای. مهم ترین کشف کامویا در سال 1984 در سفری به اطراف دریاچه تورکانا کنیا با ریچارد لیکی و آلن واکر، یک انسان شناس از ایالت پن، به دست آمد.

یک روز آقای کامویا برای قدم زدن در کنار رودخانه بی آب Nariokotome بیرون رفت. در میان سنگ‌های کوچک و توده‌های خاک، او چیزی را دید که شبیه یک تکه جمجمه به اندازه کتاب کبریت بود – به گمان او، هومو ارکتوس، یک گونه انسان‌نما منقرض شده.

او با رادیو به آقای لیکی که آمده بود نگاه کند. به زودی تمام تیم درگیر حفاری چند ماهه شدند که در نهایت اسکلت تقریباً کامل یک هومو ارکتوس نوجوان را نشان داد.

این نمونه که 1.6 میلیون سال قدمت دارد، با شماره دسترسی KNM-WT-15000 داده شد، اما بیشتر به عنوان پسر تورکانا شناخته می شود. کامل بودن آن آن را به یکی از مهم ترین اکتشافات تاریخ دیرینه شناسی تبدیل کرد و باعث شد که آقای. کامویا یک سلبریتی در جامعه علمی است.

در سال 1985 او برنده مدال جان اولیور لا گروس از انجمن نشنال جئوگرافیک شد، که از بالاترین افتخارات این سازمان است. پرزیدنت رونالد ریگان آن را در جریان بازدید از کاخ سفید به او تقدیم کرد. او دکترای افتخاری را از دانشگاه کیس وسترن رزرو در سال 2021 دریافت کرد.

برای برخی از بازدیدکنندگان ما که در شکار فسیل بی‌تجربه هستند، چیزی تقریباً جادویی وجود دارد که کامویا یا یکی از اعضای تیمش می‌توانند از سراشیبی که ظاهراً پر از سنگریزه است بالا بروند و تکه‌ای از رنگ سیاه را بردارند. ریچارد لیکی در مصاحبه‌ای با بنیاد خانواده‌اش در سال 2019 گفت که این استخوان فسیل شده، اعلام می‌کند که مثلاً بخشی از اندام جلویی بالایی یک بز کوهی است.

کامویا کیمئو در بخش روستایی ماکوئنی در جنوب کنیا به دنیا آمد. نزدیکترین چیزی که مادرش، فیلومنا مولو، می‌توانست تولد او را مشخص کند، در سال 1938 بود. در آن زمان، پدرش، کیمئو امبالو، در حال کار بر روی یک پروژه ساخت راه آهن بود.

همسرش مری کامویا مبیکی به همراه نوه اش به یادگار مانده است. پسرانش استفن کیمئو، بونیفاس کیمئو، جان کیلونزو و نیکلاس ماکائو؛ دخترانش Jacinta Syokau و Jennifer Mwelu. برادرش، Kavewo Kimeu; خواهرانش ترزیا مونی، بئاتریس موتوکو و فرانسیسکا ندوکو؛ و چهار نوه دیگر

آقای. کامویا در یک مدرسه مبلغان مسیحی تحصیل کرد، اما زمانی که به اندازه کافی بزرگ شد، آنجا را ترک کرد و به دنبال پدرش و بزهای خانواده به میدان رفت. با این حال، او یاد گرفت که به زبان انگلیسی و سواحیلی و همچنین کیکامبا، یک مرکز زبانی که هنگام ترجمه برای دانشمندان بازدیدکننده مفید بود، صحبت کند. در واقع، یکی از دلایلی که او تصمیم گرفت برای لیکیز کار کند این بود که لوئیس در دوران آقای. مصاحبه شغلی کامویا، با او به زبان کیکویو روان صحبت کرد، زبانی نزدیک به کیکامبا.

در سال 1977 موزه های ملی کنیا به نام Mr. کامویا متصدی مکان‌های تاریخی کشور، پستی که او را به یکی از دانشمندان برتر کنیا تبدیل کرد. دو گونه پستانداران منقرض شده به نام های Kamoyapithecus hamiltoni و Cercopithecoides kimeui برای او نامگذاری شده اند.

یکی از آخرین یافته‌های او در سال 1994 بود: یک استخوان ساق 4.1 میلیون ساله از Australopithecus anamensis، که ساختار آن نشان می‌داد که این اجداد اولیه انسان قبلاً راست راه می‌رفتند.

آقای. کامویا بلافاصله پس از آن سرعت خود را کاهش داد، اگرچه او همچنان به اکسپدیشن‌ها توصیه می‌کرد و تا دهه 2000 به این میدان سفر کرد – به امید اینکه شاید یک مورد دیگر پیدا کند.

او در سال 1995 به نیویورک تایمز گفت: “بسیاری از مردم این کار را دوست ندارند زیرا درک آن سخت است.” “این کار بسیار سخت است. هوا بسیار گرم است، راه رفتن و نشستن با حیواناتی مانند پشه، مار، شیر. من دوست دارم نگاه کنم

Patrick Hodges

کاوشگر دوستانه استاد موسیقی مغرور. درونگرای افراطی کارشناس سفر. نویسنده. متعصب غذای بی عذرخواهی

تماس با ما